ای  لاله مینو  ,  یا ضامن آهو

امروز که نقاره میلاد به بام است

از ما به محبیّن تو تبریک و سلام است

درون معبد هستی 

 بشر، در گوشه ی محراب خواهش های جان افروز

 نشسته در پس سجادهی صد رنگ حسرت های هستی سوز

 به دستش خوشه پر بار تسبیح تمناهای رنگارنگ

 نگاهی می کند سوی خدا از آرزو لبریز!

جناب حجة السلام احمد جمالی داستانی را از

پدرشان مرحوم شیخ میرزا حسین جمالی این

چنین تعریف می کردند:

پدرم در ایام جوانی به همراه چند نفر از دوستانش به

کوهنوردی می روند.وقتی که می خواهند کتری آب جوش

راازروی آتش بردارند و چای درست کنند دستش به سنگ

زیر کتری می خورد و متوجه می شود که مثل یخ سرد است

ولی بقیه سنگ ها داغ هستند .

با تعجب  سایر دوستان را صدا می زند و همگی جمع می شوند.

با کنجکاوی سنگ را می شکنند و با کمال ناباوری مشاهده

می کنند که یک "ِکرم" در میان آن سنگ با مقدار کمی خاک

زندگی می کند و به این وسیله خداوند روزی او را می دهد

وآتش را برایش سرد می کند .مرحوم پدرم می گفتند:

آن خدایی که از کرم میان سنگ در آتش غافل نیست آیا از

ما غافل است و روزی مارا نمی دهد؟

در اعماق دریا ودر بطن سنگ        دهد روزی کرم را بی درنگ

اگر انتظار مسیحی،امام قائمی،موعودی در دل نباشد،

ماندن برای چیست؟

آغاز امامت ولی عصر ، امام زمان(عج) را تبریک می گویم...

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی عَلِیِّ بنِ مُوسَی الرِّ ضَا المُرتَضَی

الاِمامَ التَّقیِّ النَّقیِّ وحُجَّتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ

وَ مَن تَحتَ الثَّری الصِّدّیقِ الشَّهیدِ صَلوةً کَثیرَةً

تامَّة زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً کَاَ فضَلِ

ما صَلَّیتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَولیا ئِکَ  

اَللّهُمَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلأئِمَّةِ القادةِ

      المَعصُومین الهادینَ

رحلت حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و

شهادت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام را

 تسلیت می گویم.

حضرت امام حسن (ع) در خصوص تقوی چنین می فرماید:

ای فرزند آدم از محرّمات الهی چشم پوشی و خویشتن داری

کن که در این صورت"عابد" هستی وبه آنچه خدا

قسمت کرده،راضی باش که "غنی"هستی و

مجاورت خود راباکسی که با توهمسایه است نیکو

گردان که "مسلمان "هستی و چنان با مردم مصاحبت

داشته باش که خودت دوست داری با تو مصاحبت کنند

که در این صورت "عادل" خواهی بود.

فَجاهَدوهُم فیکَ صابراً مُحتسِباً حتّی سُفِکَ فی طاعَتکَ دَمُهُ

امام حسین (ع) با شکیبایی در اطاعت تو (خدا) با دشمنان

مبارزه کرد تا خونش ریخته شد.

_{{فرازی از زیارت اربعین امام حسین علیه السلام}}